හරි සීතලයි
තුරුළු වෙන්නට ආසයි
හැඟුම් අවදිව බලා ඉන්නෙත්
එනතුරා
ස්නේහයේ ලිය වැල් සරා

සඳ කැන් ගලා
ඔච්චම් කලා
තනි යහන
ඉඩ කඩ වැඩි නිසා

හරි කම්මැලියි
පෙම් පබදින්න ආසයි
වදන් ගුලි වී බලා ඉන්නෙත්
එනතුරා
නුරාබස් සිපගනු නියා

පවනැල් එතී

හිනැහී ගියා

තනි ලයට

උණුහුම මදි නිසා

හරි ලස්සනයි

ඇවිද යන්නට ආසයි

දෑත් විහිදා බලා ඉන්නෙත්

එනතුරා

යෞවනී හද සැරි සරා

තුරු මල් පිපි

ඉඟි බිඟි කලා

පිණි පලසේ

තනිවම ඇවිදින නිසා

පෙම්වතී…

ආදරේ මාවතේ

ප්‍රේමයෙන් නෑ වෙවී

සෘංගාර 

මන්දාරමේ

මන් සොයා ඇදෙන්න 

පෙම්වතී…

මල් පිපෙන්නේ

රොන් පිරෙන්නේ

පෑයුවොත්නේ 

අහසේ සඳවතී

නිල දිලෙන්නේ

නල හමන්නේ

පිරුනොතින්නේ

සීතේ වසුමති

හිත සොයන්නේ

හද අහන්නේ

එනතුරානේ

මගේ පෙම්වතී...

මතුවෙන පින්තාරුව

කාලයේ නිල් වනේ
නොපිපුන මල් වැලේ
මල් පිබිඳී එන්නේ

මතකයේ විල් දියේ
නොදිලුනු රළ පෙලේ
රළ නැලවී එන්නේ

ගිම්හානේ
ගිම් දාහේ
සමීරෙන්
වියැකිලා
වස්සාන
හිත්ලාන
උණුහුමක්
මතුවෙලා

සන්තානේ
සිත් මානේ
සිතුවිලිත්
පැටලිලා
පින්තාරු
කඩදහියේ
පින්තාරුවක්....
මතුවෙන්න
ඇරඹිලා

නරුමයෙකුගේ ආදරය

අහස ලඟට යන්න

පියගැට පෙල දෙන්න

රළ පහසින් තෙමෙන්න

මුහුද ගෙනත් දෙන්න 

ඇගේ සිනහා විඳින්න

අතීතයට යවන්න

සීතල සඳ ගිණි තියන්න

එකම එක වරක් අවසර දෙනවාද?

දිය දහරා වියලවන්න

එකම වතාවක් එන්නද සොඳුර

සිහිනයේ කිමිදෙන්න

සිහිනයක්ම වන්න

මීදුමෙන් වැසෙන්න

හන්තානය වන්න

සිපගන්නට වේදනාවේ

සියුමැලි රස වෙන්න

සීතල සඳ ගිණි තියන්න

එකම එක වරක් අවසර දෙනවාද?

දිය දහරා වියලවන්න

එකම වතාවක් එන්නද සොඳුර

සත පහක්
අතේ නැති
යුවතියක්,
පිච්චියක් අතේ නැති
මේ මගෙන්,
රුපියලක් ඉල්ලනව 

දෙන්නම්ලු
මාසෙකින්

දෙගුණයක පොලියකුත්
ඒකටම ඇඩ් කරලා

දුකින් මා

හිස ඇදුම් කයි
හිත කැඩෙන්නට ලඟ වගෙයි
ඇස් විඩාවක දුකින් ලතවෙයි
මගේ දුක මා තව පෙලයි

තෙතක් නැති
හදවතක් වෙනුවෙන්
ආල කල මා
අනුවණෙක් යැයි හන්වඩු ගසා
තවත් මා අසරණ කරන්නට
මිතුරනේ
මා සොයා එනු නම් එපා

රෑ

තනියම මං
මේ සයනයේ
දෙදෙනකු උන්
පෙර දිනයක

තනිකම දැං
හරි සුව දෙයි
කිම පෙර කල්
එය නොදුටුවේ